Gesprek met de drukke moeder

Ik ben te lief. Nou ja, daar zal mijn man het niet altijd mee eens zijn. Laat ik het zo zeggen: ik ga vaak ruzie of confrontatie uit de weg. Dus daarom post ik hier wat ik eigenlijk had willen zeggen tijdens een gesprek op een verjaardag, onlangs.

Ik: ‘Hoe is het met je?”

Vrouw: ‘Wel goed. Druk, wel heel druk.’
Ik: ‘Waar ben je dan zo druk mee?’

Vrouw: ‘De kinderen, werk, de honden. En je huis moet natuurlijk ook nog een beetje netjes zijn.’
Ik: ‘Van wie moet dat dan?’
Vrouw met verbaasde blik: ‘Gewoon, dat hoort toch?’

Ik: ‘Dat zal dan wel. Als jij het zegt. Zou je minder druk willen zijn?”

Vrouw: ‘Ja, natuurlijk. Maar ja, met kleine kinderen is het gewoon altijd rennen en vliegen. Je kent het wel.’

Ik: ‘Nee, eigenlijk niet.’
Vrouw: ‘Hoezo? Werk en prive is toch een lastige combinatie? Zeker in deze tijden waarin als vrouw nog zoveel meer van je wordt verwacht dan alleen zorgen?’
Ik: ‘Valt wel mee. Het is maar net hoe druk je je maakt.’
Vrouw: ‘Dus je wilt zeggen dat ik het mezelf aandoe.’

Ik: ‘Ja.’

Vrouw: ‘Ik vind je weinig begripvol.’

Ik: ‘Ben ik ook niet.’

Eind gesprek.

Ik denk niet dat het gesprek er veel gezelliger van was geworden. Wel eerlijker.